Jako terapeuta masz wpływ na jakość egzystencji osób z demencją. Jednym ze sposobów jest aktywność na świeżym powietrzu. Poznaj pięć propozycji ciekawych zajęć dla podopiecznych z demencją i zainspiruj się przykładem Środowiskowego Domu Samopomocy typu C, który stosuje je na co dzień..

Wyjść z klatki

Wyobraź sobie dzikiego ptaka. Latanie to synonim wolności, który nagle zostaje mu zabrany. Ptak zostaje zamknięty w klatce, gdzie ma ograniczoną możliwość ruchu. Nowy dom chroni jego gatunek. Jednak wymaga od niego przystosowania się do sytuacji. To metafora, którą można odnieść do osoby chorującej na demencję. Dlatego w nowej codzienności tak ważne, a jednocześnie symboliczne jest wyjście z klatki. Wystarczy właściwie zaplanować terapię. Aktywność na świeżym powietrzu będzie w niej idealnym dodatkiem.

Świeże powietrze a kondycja podopiecznego

Przebywanie na świeżym powietrzu ma wpływ na dobre samopoczucie i kondycję fizyczną osoby starszej. Poprawia nastrój, ale także pomaga pozbyć się lęków związanych z nową sytuacją. Dlatego, gdy tylko jest taka możliwość, ruszaj z podopiecznym w eter. Dobierz formę aktywności na świeżym powietrzu w zależności od kondycji i możliwości ruchowych pacjenta. Warto wziąć także pod uwagę jego zainteresowania. Zaczynajmy!

Ruch to zdrowie

To naukowo udowodnione, że ruch pobudza produkcję endorfin. Zależności tej nie ogranicza ani wiek, ani płeć pacjenta. Dlatego wskazówkę tę miej na uwadze podczas planowania scenariusza zajęć dla osoby z demencją. Zaplanuj ćwiczenia, które podniosą go na duchu, pomogą osiągnąć nawet najmniejszy cel. Może nim być powolny, uważny spacer po lesie. A jeżeli pracujesz z osobą, której mobilność jest bardzo ograniczona, wystarczy kilka głębokich oddechów wykonanych na krześle lub specjalnej macie do jogi.

Na powietrzu i z pasją

Aktywność na świeżym powietrzu to doskonała szansa, by odbudować więź podopiecznego z naturą. Taką możliwość daje ogrodnictwo. To połączenie przyjemnego z pożytecznym. Aktywność w ogrodzie pobudzi zmysły osoby z demencją. Uprawa grządek, sadzenie kwiatów i ich pielęgnacja eksplorują węch, wzrok oraz dotyk podopiecznego. W dodatku wyciszą go i prawdziwie zrelaksują. Jeżeli przebywanie w ogrodzie wiązało się z pasją Twojego podopiecznego, tym bardziej wpisz tę aktywność na listę scenariuszy do zrealizowania. Ten rodzaj terapii możesz stosować nawet u osób siedzących - przewieź ich na wózku do stołu i tam zaproponuj sadzenie kwiatków do doniczki, wysypywanie ziemi itp. 

Spacer w swoim tempie

Jak często masz czas na spacer bez pośpiechu? Na powolne kontemplowanie natury, która zmienia się z dnia na dzień? Dla osoby z demencją spacer jest doskonałą okazją, by właśnie w ten sposób spożytkować czas. Podczas miarowego marszu możesz zaproponować delikatne ćwiczenia oddechowe lub rozciągające. Oczywiście dostosuj je do kondycji fizycznej podopiecznego, a także do jego samopoczucia. Niekiedy spacer w ciszy dostarczy wystarczającej ilości bodźców.

Tego typu forma aktywności daje spore możliwości. Wystarczy odrobina kreatywności. Połącz marsz z grą, zaproponuj badanie roślin, poszukuj zwierząt. Spacer możesz wykorzystać także jako doskonałe zajęcia z reminiscencji. Odwiedzaj miejsca znane podopiecznemu i zachęcaj do wspominania wydarzeń z nim związanych.

Do ludzi

Aktywnością na świeżym powietrzu jest także udział w wydarzeniach społecznościowych. Pamiętaj, że Twój podopieczny może czuć się wyizolowany i bardzo samotny. Nawet jeżeli nie potrafi Ci o tym powiedzieć, warto angażować go w wydarzenia, które zbliżą do ludzi i pomagają nawiązać więzi. Spróbuj zorganizować ćwiczenia grupowe z innymi podopiecznymi. Wystarczy zaproponować wspólny spacer.

Terapia zwierzęca

Zwierzęta wielokrotnie uczestniczą w terapii osób z demencją. Ich ciepło i przyjacielskie nastawienie zmniejszają uczucie napięcia u podopiecznych, ale nie tylko. Istoty żywe eliminują samotność seniorów. Możliwości jest naprawdę wiele. Możesz zorganizować podopiecznemu dzień z czworonogiem. Wystarczy wziąć ze sobą na spotkanie psa lub kota. Sprawdź, czy w pobliżu nie ma ośrodka specjalizującego się w felinoterapii lub dogoterapii - z pewnością uda Ci się porozumieć z terapeutami i zaprosić ich na zajęcia do Twojej placówki. Jeżeli nie masz takich możliwości, zorientuj się, gdzie w najbliższym otoczeniu jest farma. Zorganizuj wycieczkę, podczas której Twój podopieczny nakarmi konia, pogłaszcze lamę lub sypnie ziarno kurom. Możliwości jest naprawdę wiele.

Aktywność na świeżym powietrzu jest nie tylko konieczna dla zdrowia fizycznego osoby z demencją. Ma bardzo istotny wpływ na jego psychikę. Ułatwia regenerację. Umożliwia wyciszenie się. Dlatego nie zapomnij, by aktywność tego typu wpisać w scenariusz zajęć ze swoim podopiecznym.